De voorbije weken was er veel heisa rond het verhogen van de elektriciteitsprijs, om de subsidies voor hernieuwbare energie te kunnen betalen. De journalisten waren zeer creatief met het bedenken van allerlei nieuwe woorden die deze beleidsmaatregel gemakkelijk konden samenvatten. Jammer genoeg voor haar zal onze Vlaams minister van Energie, Annemie Turtelboom, voor eeuwig herinnerd worden als “die van de Turteltaks”. Zelf schuift ze de verantwoordelijkheid voor de opgelopen kosten voor subsidies voor hernieuwbare energie graag in de schoenen van haar voorganger en verkiest ze de term “Freyafactuur”.

Al in 2011 heb ik samen met prof. Johan Albrecht een artikel geschreven voor de denktank Itinera waarin we waarschuwen voor de stijgende kosten voor het subsidiëren van hernieuwbare energie. Volgens onze inschattingen uit 20011 zou de factuur voor het modale gezin stijgen met € 106 tot € 159 per jaar tegen 2020. We waren blijkbaar te optimistisch want de factuur is nu al met € 100 gestegen per gezin (zonder de BTW verhoging, afschaffing gratis stroom en hogere nettarieven mee te rekenen, anders komen we aan een nog hoger bedrag). We hebben toen ook opgemerkt, en dit is nog steeds zeer relevant, dat de zonnepanelen niet de enige zijn die subsidies krijgen, maar dat ze wel met alle aandacht gaan lopen in de meeste media, terwijl wind en biomassa ook veel subsidies ontvangen.

Wie is nu de ‘schuldige’ van deze factuur? Het is uiteraard allemaal ingewikkelder dan het lijkt. Het begon in 2002 met Steve – gratis – Stevaert, daarna heeft Kris Peeters het subsidiebeleid quasi onveranderd overgenomen. Eind 2006 waren deze panelen nog duur en wou niemand ze installeren, ondanks een subsidie van 450€/MWh. Jammer genoeg voor Hilde Crevits (2007) en Freya Van den Bossche (vanaf 2009) daalden de prijzen voor zonnepanelen plots veel sneller dan de subsidies en zo werden ze heel populair. Deze dames reageerden niet snel genoeg op de prijsdalingen en subsidiekosten stegen zeer snel op enkele jaren tijd (2008-2012). Freya Van den Bossche heeft onder grote druk – tegen de zin van de zonnepanelen installateurs – de subsidies radicaal gewijzigd. Vanaf 2011 daalden de subsidies zeer snel tot ze in 2014 werden afgeschaft. Jammer genoeg was het toen al te laat, de beloftes waren gemaakt en de contracten ondertekend, niks meer aan te doen. Hierna volgde nog een bevriezing van de distributietarieven door de federale regering – u weet wel, het cadeau van de keizer van Oostende – waardoor de schuldenberg bleef aangroeien.

Mevr. Turelboom zit nu dus met deze vervelende erfenis. “Turteltaks” in van Dale 2016?

 

Bron

Albrecht J. en Laleman R. (2011) Hernieuwbare energie in Vlaanderen. Wat is de meerkost per gezin in 2020? Itinera Insitute Analyse http://www.itinerainstitute.org/sites/default/files/articles/pdf/20_ja.pdf